Założenia treningowe przychodziły na bieżąco, a w miarę zbliżającego się dnia startu narastały wątpliwości (zwłaszcza dzięki niektórym kolegom z klubu :)). Kilometraż treningowy może niewielki, bo od początku roku nieco, ponad 800, ale w mojej ocenie bardzo wartościowy. Większość treningów zrobiłem wstając rano przed pracą, kosztowało mnie to zwłaszcza w mroźne dni oraz pod koniec okresu przygotowawczego nie lada wysiłku. Tutaj ukłon w stronę Krzyśka Barnasia, który pomógł mi w kluczowych momentach swoim towarzystwem na treningu. Niestety im bliżej startu, tym bardziej zacząłem odczuwać, co to znaczy „samotność maratończyka”. Ale może to i dobrze, dzięki temu zahartowałem nie tylko swoje chude ciało, ale również mózgownicę, która w kluczowych momentach maratonu odgrywa najważniejszą rolę.

12 października 2014 r. w stolicy Wielkopolski odbył się jeden z najliczniej obsadzonych maratonów w Polsce. Uczestniczyła w nim spora grupa z naszego klubu, a część z nich postanowiła wybrać właśnie Poznań na miejsce swojego debiutu na tym królewskim dystansie. Był to wybór bardzo dobry, ponieważ zaplecze organizacyjne, jakim dysponuje to miasto w postaci Międzynarodowych Targów Poznańskich jest w stanie przyjąć niezliczoną grupę biegaczy z całego świata. Towarzyszące temu wydarzeniu targi sportowe, klimat, jaki tam panuje udzielał się już w przeddzień startu.